ศิลปะในยุคศตวรรษที่ 21 ไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่การนำเสนอผ่านรูปแบบเดียวหรือทักษะอย่างเดียวอีกต่อไป แต่ความสนุกคือการผสมผสานความหลากหลายเข้าด้วยกัน อย่างในนิทรรศการ The End is Now, Now is Here: The Exploration of Drawing ที่ SAC Gallery ของ 25 ศิลปินรุ่นใหม่ ที่กำลังบอกเราว่า ดรออิ้ง (drawing) เป็นสิ่งที่มากกว่าการวาดภาพด้วยเส้น แต่คือกระบวนการตีความและแสดงความคิด รวมถึงการเคลื่อนไหวทางร่างกาย เวลา และทักษะที่ใช้ในผลงาน

The End is now, now is here: The Exploration of Drawing นิทรรศการกลุ่มที่ SAC Gallery โดยศิลปินรุ่นใหม่ 25 คน ได้แก่ กรรณชลี งามดํารงค์, กฤช งามสม, กิติคุณ หมั่นกิจ, คมกฤษ เทพเทียน, จรัสพร ชุมศรี, จิรัชยา พริบไหว, ณัฐ พล สวัสดี, ตฤณภัทรชัยสิทธิ์ศักดิ์, ธนธร สรรพกิจจํานง, ธิดารัตน์ จันทเชื้อ, ประเสริฐ ยอดแก้ว, พิชัย พงศา เสาวภาคย์, พิชากร ชูเขียว (ตัวเป็นน๊อต), แมรี่ ภาคินี, รุ่งเรือง สิทธิฤกษ์, ลลินธร เพ็ญเจริญ, ลัทธพล ก่อเกียรติ ตระกูล, วีระพงษ์ แสนสมพร, สิทธิกร ขาวสะอาด, สุรเจต ทองเจือ, สุรพงศ์ สุทัศน์ ณ อยุธยา, อคราส พรขจร กิจกุล, อลิสา ฉุนเชื้อ และอิ่มหทัย สุวัฒนศิลป์

Highlight works selected by La Vie en Road

กฤช งามสม – ผลงานที่บอกเล่าเรื่องราวของอดีตของวัฒนธรรมปัจจุบัน ผลงานประติมากรรมเคลื่อนไหว (kinetic sculpture) ชิ้นนี้แสดงออกเชิงเทคนิคที่เชื่อมโยงกับวัฒนธรรมลูกทุ่งและกลไกเคลื่อนที่ ด้วยภาษาของคนไทยต่างจังหวัด และการมองวัตถุเพื่อดัดแปลงหน้าที่การงาน เป็นบรรยากาศเฉพาะตัว แทรกด้วยอารมณ์ขบขันตามแบบของศิลปิน

พัดลมเริงระบำ โดย กฤช งามสม

ลลินธร เพ็ญเจริญ – ผลงานวาดเส้นที่นำเสนอข้อมูลเชิงสัญลักษณ์อย่างแนวคิดทางสังคม ความเป็นมนุษย์ด้วยรูปแบบการวาดภาพทางชีววิทยา (biological illustrations) ซึ่งเป็นวิธีการนำเสนอข้อมูลเชิงประจักษ์แบบวิทยาศาสตร์ เธอผสมผสานสิ่งต่างๆ เข้าไว้ด้วยกันในภาพวาดจนเหมือนมันถูกสร้างขึ้นมาแทนภาษาพูด ความเชื่อ สำนวนของคนไทยที่มีการเปรียบคุณลักษณะของมนุษย์ไปตามจุดเด่นจุดด้อย

C.42 กริก-ก-ก… โดยลลินธร เพ็ญเจริญ

สุรพงศ์ สุทัศน์ ณ อยุธยา – จิตรกรรมนามธรรมที่นำเสนอความคิดเรียบง่ายธรรมดา ด้วยการใช้พื้นที่ว่าง ใช้ค่าน้ำหนัก เส้นสาย รูปทรง และพื้นผิว โดยเฉพาะการถูผ้าใบเข้ากับพื้นผิวหยาบๆ เพื่อสื่อถึงความอดทนและหยาบกร้าน สำหรับเขาแล้ว การสร้างงานศิลปะก็เหมือนกับได้ท่องเที่ยวไปตามมุมต่างๆ ของจิตใจ ซึ่งดึงเอาความคิดปัจจุบันและการสะสมประสบการณ์ที่ผ่านมาของเขามาเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน และนำเสนอให้ผู้ชมสามารถตีความได้ในแบบของตัวเอง

Ayudhya_Twisted Shadow #2 โดยสุรพงศ์ สุทัศน์ ณ อยุธยา

วีระพงษ์ แสนสมพร – การถักทอโลหะอย่างอ่อนช้อย ไม่ว่าจะเป็นเหล็ก ทองแดง สเตนเลส และอะลูมิเนียม ต่างก็ถูกดัดและถักทอจนเกิดเป็นรูปร่างของสรรพสิ่ง โดยเฉพาะรูปทรงนามธรรมที่อ้างอิงจากธรรมชาติ ซึ่งศิลปินสร้างสรรค์จากความทรงจำในวัยเด็ก เพราะสิ่งเหล่านั้นเป็นตัวหลอมความคิดและความเชื่อให้กับเราในปัจจุบัน

หยดน้ำฟ้า โดยวีระพงศ์ แสนสมพร

อิ่มหทัย สุวัฒนศิลป์ – ศิลปินหญิงผู้เป็นที่รู้จักจากการสร้างงานศิลปะจากเส้นผมมนุษย์ โดยเชื่อมโยงวัสดุที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์กับประเด็นด้านต่างๆ ของมนุษย์เข้าไว้ด้วยกัน ครั้งนี้เธอยังให้ความสำคัญต่อประเด็นเรื่องจรรยาบรรณ ความเชื่อ การวิพากษ์ทางสังคมในบริบทของสังคมไทย โดยเริ่มถักเส้นผมเป็นวงกลมจากด้านในสู่ด้านนอกให้มีขนาดใหญ่ขึ้นและมีรูปแบบเดียวกับ mandala

ศิลปะจากเส้นผม โดยอิ่มหทัย สุวัฒนศิลป์

จรัสพร ชุมศรี – ผลงานจิตรกรรมเทคนิค contemporary impressionism ของศิลปินที่ไม่ได้เป็นการพยายามก้าวออกจากพื้นที่ปลอดภัย แต่เป็นการสร้างพื้นที่แห่งนี้ขึ้นใหม่ในพื้นที่เสมือนร่วมกันกับคนร่วมรุ่น เป็นการสร้างปริมณฑลแห่งใหม่บนพื้นที่ที่มีอยู่เดิม แต่ขยายความเป็นไปได้ในการค้นหาให้เพิ่มมากขึ้น นับว่าเป็นการทำงานผ่านแนวคิดและความเชื่อของคนรุ่นใหม่อย่างน่าสนใจผ่านช่องทางที่เธอไว้วางใจมากกว่าทำตามระเบียบแบบแผนเดิม

Inpassion Magazine โดยจรัสพร ชุมศรี

ณัฐพล สวัสดี – ผู้ทำการบันทึกโน้ตเพลงที่พัฒนามาจากการบันทึกเสียงจากพื้นที่ชุมนุมเรียกร้องประชาธิปไตย โดยที่ไม่ได้เป็นการบันทึกตามลักษณะของการเขียนโน้ตเพลงแบบปกติ แต่ศิลปินใช้การวาดภาพด้วยลายเส้นบันทึกเพื่อเป็นการแทนค่าความเข้าใจเหมือนโน๊ตด้วยตัวขาว เสียงสูง เสียงต่ำ นอกจากการบันทึกโน้ตแล้ว ตัวผลงานเองก็ยังแสดงภาวะต่างๆ ที่เกิดขึ้นในพื้นที่และเวลานั้นๆ เพราะศิลปินเห็นว่าเสียงที่ถูกพรากมาจากบริบทพื้นที่จริง ก็ไม่ต่างจากการอ่านภาพที่ต้องอาศัยการตีความเช่นกัน

19 กันยายน (สีชมพู) โดยณัฐพล สวัสดี

กรรณชลี งามดำรงค์ – ศิลปะผ้าทอที่ผสมการทำงานเชิงทดลอง การตั้งสมมติฐาน และการกำหนดเป้าหมายด้วยหน้าที่การทำงานของผลงานแต่ละชิ้นอย่างชัดเจน โดยศิลปินเจ้าของสตูดิโอ Slowstitch ในเชียงใหม่ ที่เคยเอาการถักทอและชิโบริมาผสมผสานกับการย้อมสีจากธรรมชาติ ครั้งนี้เธอเชื่อมโยงวัฒนธรรมการผลิตของเชียงใหม่เข้ากับระบบการทอผ้า ที่ทำให้เกิดการซ้อนทับกันของสองระบบที่เสริมกันอย่างสมดุลและทำให้เกิดรูปทรงใหม่ อย่างโครงจากร่มบ่อสร้างซึ่งมีโครงสร้างระบบในทิศทางเดียวที่ชัดเจนและแข็งแรง ถูกเติมด้วยระบบเส้นด้ายหลากสี กลายเป็นผลงานศิลปะที่เป็นงานออกแบบเชิงประยุกต์ในเวลาเดียวกัน

Pinnacles โดยกรรณชลี งามดำรงค์

ธนธร สรรพกิจจำนง – ใช้เทคนิคการสร้างวรรณรูปด้วยเครื่องพิมพ์ดีด นำมาใช้พิมพ์จนเป็นภาพบุคคลและสิ่งต่างๆ รวมถึงความหมายของคำที่ใช้พิมพ์นั้นยังเป็นภาษาแห่งความสัมพันธ์ กล่าวถึงความรักในครอบครัว โดยศิลปินเปรียบตัวเองว่าเป็นเหมือนพยัญชนะที่เกิดมาแล้วยังไม่สามารถประกอบเป็นคำพูดได้ และพ่อกับแม่เปรียบเสมือนสระและวรรณยุกต์ที่คอยเติมเต็มชีวิตของเธอให้มีความหมายโดยผ่านคำสอนต่างๆ ประกอบขึ้นจนเป็นตัวตนของศิลปิน

What’s Hide in IV โดยธนธร สรรพกิจจำนง

นิทรรศการ The End is now, now is here: The Exploration of Drawing จัดแสดงที่ SAC Gallery ตั้งแต่ 14 พ.ย. 2563 – 5 ม.ค. 2564

นักเขียน/นักดนตรี ที่นอกจากเล่นเชลโลแล้ว ยังชอบออกเดินทางคนเดียวอยู่เสมอๆ มิวเซียม ตลาดของเก่า ร้านกาแฟ และเมืองที่มีกลิ่นอายวัฒนธรรมเก่าแก่คือสถานที่ที่เธอชอบไป

Leave a Reply